پرسپولیس بوی سیرجان میدهد| کپی تارتار از روی دست هاشمیان؟
با این خریدهای اخیر به نظر نمی رسد پرسپولیس برای فصل آتی شانس بالایی برای قهرمانی داشته باشد.
به گزارش شهرآرانیوز، پرسپولیس فصل گذشته یکی از ضعیفترین سالهای خود در یک دهه اخیر را پشت سر گذاشت. تیمی که سالها مدعی اصلی قهرمانی در لیگ برتر بود، نه تنها در کسب جام ناکام ماند، بلکه در بسیاری از مسابقات نیز نشانی از شخصیت همیشگی خود نداشت. تغییرات مداوم روی نیمکت، ناهماهنگی در مدیریت، افت محسوس ستارههای باتجربه و نبود یک برنامه فنی مشخص، باعث شد سرخها فصلی را به پایان برسانند که کمتر هواداری حاضر است دوباره آن را مرور کند.
طبیعی بود که پس از چنین عملکردی، هواداران انتظار یک بازسازی جدی را داشته باشند؛ بازسازیای که بتواند پرسپولیس را دوباره به جایگاه همیشگیاش بازگرداند. اما اتفاقاتی که این روزها در بازار نقلوانتقالات رخ میدهد، بیش از آنکه نشانه یک پروژه بزرگ باشد، این سؤال را ایجاد کرده که آیا پرسپولیس واقعاً در حال تقویت خود است یا صرفاً نسخهای از تیم سابق مهدی تارتار را میسازد؟
تا اینجای کار، بخش قابل توجهی از خریدهای مدنظر مهدی تارتار، بازیکنانی هستند که سابقه همکاری با او در گلگهر را داشتهاند یا از همان تیم به پرسپولیس نزدیک شدهاند. مهدی تیکدری، پویا پورعلی، پوریا شهرآبادی، مجید عیدی و چند نام دیگر، همگی در همین مسیر قرار دارند و گفته میشود مذاکرات برای جذب آنها انجام شده یا در مراحل پایانی است.
البته هیچ ایرادی ندارد که یک سرمربی بازیکنان مورد اعتماد خود را به تیم جدیدش بیاورد. شناخت متقابل، هماهنگی تاکتیکی و آشنایی با تفکرات مربی میتواند یک امتیاز باشد. اما مسئله از جایی آغاز میشود که این سیاست، به تنها راهبرد نقلوانتقالاتی باشگاه تبدیل شود.
پرسپولیس باشگاهی نیست که صرفاً برای کسب سهمیه یا حضور آبرومندانه در لیگ بجنگد. این تیم هر فصل با هدف قهرمانی بسته میشود و به همین دلیل، استاندارد جذب بازیکن در آن باید متفاوت از تیمهای میانه جدول باشد. بازیکنی که در گلگهر عملکرد قابل قبولی داشته، الزاماً تضمینی برای موفقیت در پرسپولیس نیست؛ چرا که فشار رسانهای، توقع میلیونها هوادار و الزام به قهرمانی، شرایطی کاملاً متفاوت ایجاد میکند.
از سوی دیگر، نگرانی اصلی این است که باشگاه به جای استفاده از فرصت نقلوانتقالات برای جذب ستارههای تأثیرگذار یا لژیونرهای باکیفیت، بیش از حد به دایره آشنای سرمربی محدود شده باشد. چنین رویکردی شاید در کوتاهمدت اجرای ایدههای فنی تارتار را سادهتر کند، اما این خطر را نیز دارد که سقف کیفی تیم چندان افزایش پیدا نکند.
هواداران پرسپولیس هنوز خاطره فصل گذشته را فراموش نکردهاند؛ فصلی که تیم در خلق موقعیت، حفظ ثبات و رقابت با مدعیان، فاصله محسوسی با استانداردهای سالهای طلایی خود داشت. حالا انتظار میرود مدیران باشگاه در کنار اعتماد به سرمربی، نگاه بزرگتری نیز به بازار نقلوانتقالات داشته باشند؛ نگاهی که صرفاً بر اساس روابط و شناختهای قبلی شکل نگیرد.
قضاوت نهایی درباره عملکرد تارتار، طبیعتاً به نتایج داخل زمین موکول میشود. شاید همین بازیکنان بتوانند برخلاف پیشبینیها تیمی موفق بسازند. اما آنچه امروز از بیرون دیده میشود، این است که پرسپولیس به جای آنکه تصویر یک مدعی قدرتمند را در بازار نقلوانتقالات ترسیم کند، بیش از هر چیز یادآور تیم سابق سرمربی خود شده است؛ موضوعی که اگر با نتایج مطلوب همراه نشود، خیلی زود به یکی از مهمترین انتقادهای فصل آینده تبدیل خواهد شد.
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
